ی غنچه ی مریم تو قاب آیینه

ی غنچه ی مریم تو قاب آیینه
نسیم عطر تو کنار شومینه
ی شمع نارنجی ی قلب بارونی
شوق تماشای برف زمستونی
دستاتو میگیرم عاشق میشم کم کم
حس میکنم دیگه خوشبخته خوشبختم
حس میکنم با تو دنیا چه شیرینه
انگار دیگه هیشکی ما رو نمیبینه
می خندی و آروم دل به تو میسپارم
نمی دونم دیگه خوابم یا بیدارم
تو با منی دیگه تو قاب آیینه
محو تماشاتم کنار شومینه
دستاتو میگیرم با ترس و دلشوره
اتاق تاریکم جهانی از نوره
میترسی و مهتاب چشماشو میبنده
ستاره ای پشت پنجره میخنده