Part No escape

Part 19 — No escape

حالا جلوی ماسک مربعی یه دستگاه بود که روش دوتا دکمه بود، یکی X قرمز و یکی O آبی.

"اگه می‌خواید از بازی انصراف بدید، دکمه X و اگه می‌خواید به بازی‌ها ادامه بدید، دکمه O رو فشار بدید. رأی‌گیری از آخرین شماره شروع میشه."

"شماره 454."

یه زن با همون شماره با تردید جلو رفت. یه نگاه به دستگاه انداخت، بعد نفس عمیقی کشید و دکمه قرمزو فشار داد. یه ماسک دایره‌ای کشویی رو باز کرد و یه برچسب قرمز سمتش گرفت.

"بعد از اینکه رأی دادید، یه برچسب بهتون داده میشه. باید اونو سمت راست سینه‌تون بچسبونید و در سمت رأی خودتون بایستید."

زن برچسب رو گرفت، به سینه‌ش چسبوند و سمت X وایستاد. یکی یکی بازیکنا جلو می‌رفتن و رأی می‌دادن. عددهای مانیتور بالا می‌رفت.

تا اینکه رسید به 221.

فلیکس با دست‌های توی جیبش جلو رفت. یه نگاه سریع به مانیتور انداخت.

X: 40 O: 37

چشماش به دکمه‌ها قفل شد. اگه می‌موند، ممکن بود تو بازیای بعدی بمیره. ولی اگه زنده می‌موند و برنده می‌شد؟ شاید ارزششو داشت. لبخند کم‌رنگی زد و بدون لحظه‌ای تردید، دکمه O رو فشار داد. یه رای به O اضافه شد. ماسک دایره‌ای یه برچسب آبی بهش داد. فلیکس برچسب رو گرفت، آروم چسبوند به سینه‌ش و رفت سمت O، بدون اینکه حتی یه بار پشت سرش رو نگاه کنه.

عددا همین‌طور بالا می‌رفتن. جو سالن سنگین‌تر شده بود. بعضی‌ها با ترس دستاشون رو مشت کرده بودن، بعضیا زیرلب دعا می‌کردن.

تا اینکه رسید به شماره 001.

X: 154
O: 156

همه حبس نفس کرده بودن. مرد شماره 001، پیرمردی با موهای سفید، مکث کرد. انگار داشت توی ذهنش چیزی رو سبک‌سنگین می‌کرد. بعد از چند لحظه، آهسته دستش رو بالا برد و دکمه O رو فشار داد.

همه اونایی که سمت O بودن، با جیغ و فریاد خوشحالی کردن. اما اونایی که سمت X وایساده بودن، با چهره‌هایی پر از ناامیدی به مانیتور خیره شدن. انگار امیدشون برای خروج تو یه لحظه دود شده بود.

"از اونجایی که رأی اکثریت به ادامه بازی بوده، فردا بازی دوم رو انجام می‌دیم."

سالن در سکوت فرو رفت. فردا، یه کابوس دیگه در انتظارشون بود.


#استری_کیدز #بنگ‌چان #لینو #چانگبین #هیونجین #هان #فلیکس #سونگمین #جونگین