مثل من در عاشقی تبدار دل بودی نبودی

مثل ِ من در عاشقی تبدار ِ دل بودی ؟ نبودی !
خود طبیب ِ واله‌ای بیمار ِ دل بودی ؟ نبودی !
از جنون آشفتگی ، آوارگی دیدی ؟ ندیدی !
یا خراب ِ عشق از آوار ِ دل بودی ؟ نبودی !
روزها را در پی ِ یک نیمه‌ی گمگشته‌ ، حیران
شب همه شب طالب ِ دیدار ِ دل بودی ؟ نبودی !
بشکنی آیینه‌ای صورت ببندی نقش ِ مهروت
کوک ِجان ، ساز آور ِ پندار ِ دل بودی ؟ نبودی !
شد که زانو در بغل ، پنهان بگریی از جدایی
چون من ِ عُزلت نشین غم‌خوار ِ دل بودی؟ نبودی !
غربت ، آغوشی فراهم آورد تنهایی‌ات را
- گوشه‌ای بی‌پرده از غم تار ِ دل بودی ؟ نبودی !
سایه‌ای ، افتاده‌ای در چشم ِ خیس ِ انتظاری
شانه‌ای تاب آورد تا بار ِ دل ، بودی ؟ نبودی !
کار ِ دنیا کردی وُ دل‌خسته را کاری نباشد
- با تو ، گویم لحظه‌ای در کار ِ دل بودی ؟ نبودی !
گر چه یار افتاد عشق ِ من ترا از نوجوانی
وقت ِ غم ، هنگام ِ پیری ، یار ِ دل بودی ؟ نبودی !