سکوت پیست

سکوت پیست

Part:⁸⁵

رفتیم داخل و داشتیم وسایلی که خاله آماده کرده بود رو برمیداشتیم
که یهو صدای اسلحه از روی حیاط شنیده شد!

با شنیدن صدا قلبم از جا کنده شد
نگاهی به جونگ کوک انداختم صورتش سفید شده بود

هنوز نمیدونستیم چیشده اما من میدونستم که از اون لحظه به بعد دیگه هیچ چیز و هیچکس مثل قبل نمیشه

هممون با دو به سمت حیاط دویدیم
با دیدن خون روی زمین بدنم یخ زد

به دوتا از بادیگارد ها شلیک شده بود و هردو کف زمین بودن
هیوا صورتش و دستو پاهاش پر خون بود

نمیدونستم خونی که روی بدن هیواست مال بادیگارداست یا مال خود هیوا!

معلوم بود هیوا بدجور ترسیده
تا جونگ کوک خواست بره سمت هیوا مرد سیاه پوشی از پشت درخت در اومد و اسلحه اش و رو از پشت روی سر هیوا گذاشت

_نههه تروخدا التماست میکنم کاری به خواهرم نداشته باش بیا بیا منو بگیر خواهرمو ول کن(گریه و داد)

من فقط میتونستم تماشا کنم دستام بی حس شده بودن

میخواستم کاری کنم ولی بدنم جواب نمیداد فقط میتونستم صدای گریه های جونگ کوک رو بشنوم

مرد پوزخندی زد و هیوا کوچولویی که داشت گریه میکرد رو از روی زمین برداشت و روی کولش گذاشت و بدون اینکه اجازه بده ما حرکتی کنیم از دیوار پرید اون طرف و رفت...

جونگ کوک به سمت جایی که هیوا بود دوید
تنها چیزی که از اون روز به بعد از هیوا موند همون عروسک خونی بود

از اون روز به بعد جونگ کوک اون عروسک رو مثل نیمی از وجودش میدونست

جونگ کوک،پسر نوجون ۱۵ ساله و خوشحال و خوش خنده ای که توی کمتر از یک سال پدر و خواهرش رو ازش گرفتن دیگه نخندید

دیگه هیچ وقت مثل قبلش نشد

هر روز و هر روز قوی تر میشد تا انتقام تک تک زجر هایی که خواهر و پدرش کشیدن رو از باعث و بانیش بگیره

همه جارو دنبال هیوا گشت اما هیچ وقت نتونست خواهر کوچولوش رو پیدا کنه

همین این اتفاقات باعث شدن که جونگ کوک از بچگی مشکل کنترل خشم پیدا کنه و وقتی حیلی عصبی بشه نتونه کاراش رو کنترل کنه

حتی گاهی اوقات عزیز ترین کساش رو هم میرنجوند
این کار دست خودش نبود
بخاطر زجرایی بود که توی کودکیش کشیده بود...