دارم تو را هنوز در عمق خاطرم

دارم تو را هنوز در عمق خاطرم

در شعری شب زده در دردی از سرم

گاهی در این خیال منگ و خراب و مست

بغض ام گرفت و بعد لای سکوت شکست

دست مرا بگیر این عشق هوس نبود

عکست از پشتِ قاب هر بار مرا نمود

دور از نگاهِ تو من روبروی هیچ

غم نسخه ی تو بود این نسخه را بپیچ

دیگر صدایی نیست جز قطره های آب

من زیرِ یک پتو در کنج تخت خواب

خوابی که خواب نبود کابوسی بود شدید

او هم پرنده شد از بام ما پرید