در میـان ِهیــاهوی کلاغ های دهـن لق

در میـان ِهیــاهوی کلاغ های دهـن لق
خارج از چهـار چوبِ روزمـرگی هایم
در ایـوان خانه ام می نشیـنم
و دوبـاره زخـم میـزنم
به تَنِ سپیــدِ کاغــذم
شعـرهای کالـم را بچیـن و
مـرا بخـوان ...

عطـرِ تنـت می پیچیـد
در فضـای خالی ِ واژه هایـم
کاش می شـد برای تـو مُـرد
بـرای تـو جان داد ...
اکنـون رو به بن بسـتِ کوچه
ردِ پای آمـدنت را
انتــظار می کشــم
زود بیـا ...
#ژیـلا_معصـومی