part

part⁶................

دازای برای فرار از دنیا ، دنیای کوچکی برای خودش ساخت تا به اون پناه ببره ، درست همون طور که تو بچگی هاش آرزو می‌کرد .

کاری که الان خیلی وقت یادش رفته که میتونه انجام بده.

اون موقع این آرزو آرزویی بود که بیشتر شبیه به یه رویای محال بود تا یه آرزو ، حتی فکر کردن بهش فکر کردن بهش هم برای دازای ممنوع بود .

اما اون در خفا برای بچه های دیگه این رویای ممنوع رو عملی کرده بود .

بعد از ایستادن ماشین و باز شدن در توسط راننده ی مو سفید ، دازای پیاده شد کتش رو روی دستش انداخت .

کت سیاه رنگی که با رد های سفید و گل های قرمزی تزئین شده بود .

پیراهن مردانه سفیدی برتن داشت که گوشه ی یقش علامت نقره ای وصل شده بود .

اون خودش انتخاب نکرده بود که چه لوگویی روی علامت باشه پس بی تفاوت بهش هر روز ازش استفاده می‌کرد .

-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-