نشانم داد چشمانت خدایى را که در دین است

نشانم داد چشمانت خدایى را که در دین است

و دانستم که او هم بى گمان موهاش زرین است


نمیدانم چه پیوندی ست بین چشم و لب هایت

که در چشمت عسل دارى ولى لب هات شیرین است


درون سینۀ سنگین تو عشاق جان کندند

که حالا با شکوهى مثل دیوارى که در چین است


زمانى عشق شیرین کوه ها را جابه جا مى کرد

و حالا تیشۀ فرهاد بر این عشق خوشبین است


بدان تقدیر جز این نیست باید مال من باشى

تو زیبایى پرى تاوان زیباییت سنگین است


حجت حصاری