سردی هوا ، یک فنجان اسپرسو با تکه ای شکلات تلخ و نگاه مهر

سردی هوا ، یک فنجان اسپرسو با تکه ای شکلات تلخ و نگاه مهربانت !
همه چیز جور جور است برای نگاشتن از تو ...
روی صندلی چوبی ساده نشسته ام
بر میز سادگی با دستهای پر از یک مداد!
و گرفتن سهمم از لحظه ها که تنها کاغذی خالی از ذهن هر عابریست
مینویسم برایت از دلتنگیهایم از دوری چند لحظه ندیدنت
و آوار میشود حسرت آغوش پر از شعورت با آهی پر از بخار
که از گرمگاه پر شکوه سینه ام بر پنجره ی رو به کوچه ی سنگ فرش شده ی
نمناک از باران احساس دیشب...
ساده در تفکر و احساسم موج میزند کلمات و جملاتی شگرف
که از ادبیات کهن تا کنون برای معشوقه ها سروده اند و همچنان ادامه دارد
اما ناب ترینشان را نشان کرده ام
و خواهم نوشت
اما نه ابتدا
بلکه آغاز شده ایم و در آخر نوشته ام دوستت دارم...
کنار تنهایی های گذشته نوشتم چند خط که میخوانی و در میان احساس ناب، غزل غزل سکوت عشق ،طراوت ترنم قطره ای اشک شوق بر گلبرگ پر لطافت شعور شعرم تقدیم نگاه مهربانت که مهر را در سرزمین عشق تدریس میکند .
عشق فصل خوب مهربانی
گرمایی مطبوع
شوری نمک
شیرینی چغندر پخته
عجب طعمی دارد خرمالو
بلبل دو بیتی دوست دارد
قناری غزل آواز میکند
طاووس حیران
آهو مبهوت
و عاشق را کار نداشته باشید! در وصل یار باران میبارد و این عاشقانه ها همه مست تکرار بی تکرار!
به وقت مهربانی حالمان خوب است
اینجا سرزمین عاشقانه هایمان است دوستت دارم !
اینها برای لحظه ای نگاه مهربانت نگاشتم و میان تالار آرام تو را زمزمه میکنم تا صدای نازک قدمهایت ابر احساسم را ببارد...
سروده ام برایت!
ماه
ماهی گلی
حوض
و
نگاهمان با هم
مال هم
اینجا ، تنها!
خیال من است!
با خیالت موجهای دریا تعادل ندارند!