توی یک دیوارسنگی،دوتاپنجره اسیرن،دوتاخسته؛دوتاتنها،یکیشون

توی یک دیوارسنگی،دوتاپنجره اسیرن،دوتاخسته؛دوتاتنها،یکیشون تو،یکیشون من...
دیوارازسنگ سیاهه،سنگ سردوسخته خارا،زده قفل بیصدایی،به لبای خسته ی ما...
نمیتونیم که بجنبیم،زیرسنگینیه دیوار،همه ی عشق من وتو،قصه هست،قصه ی دیدار...
همیشه فاصله بوده،بین دستای منوتو،باهمین تلخی گذشته،شبوروزای منوتو..
راه دوری بین مانیست،امابازاینم زیاده،تنهاپیوندمنوتو،دست مهربون باده...
مابایداسیربمونیم،زنده هستیم تااسیریم،واسه ما،رهایی مرگه،تارهابشیم میمیریم...
کاشکی این دیوارخرابشه،منوتوباهم بمیریم،توی یک دنیای دیگه،دستای هموبگیریم...
شایداونجاتوی دلها،دردبیزاری نباشه،میون پنجره هاشون،دیگه دیواری نباشه...