توی یک دیوار سنگی

توی یک دیوار سنگی
دو تا پنجره اسیرن

دو تا خسته دو تا تنها
یکیشون تو یکیشون من

دیوار از سنگ سیاهه
سنگ سرد و سخت خوارا

زده قفل بی صدایی
به لبای خسته ی ما

نمیتونیم که بمونیم
زیر سنگی دیوار

همه ی عشق من و تو
قصه هست قصه ی دیدار

همیشه فاصله بوده
بین دستای من و تو

به همین تلخی گذشته
شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست
ولی باز اینم زیاده

تنها پیوند من و تو
ذست مهربون خوابه

کاشکی این دیوار خراب شه
من و تو با هم بمیریم

توی دنیای دیگه
دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها
رنگ بیزاری نباشه

میون پنجره هاشون
دیگه دیواری نباشه