تو تا وقتی کنار من بمونی / خدا از پیش من جایی نمیره ...

تو تا وقتی کنار من بمونی / خدا از پیش من جایی نمیره ...

باید کسی باشد ، هر وقت بار تنهایی ات سنگین شد  ،هر وقت کمر کلماتت شکست ،هر وقت واژه هایت لال شد ،بیاید بنشیند مقابل چشم هایت و تو زل بزنی به خودت که جاری شده ای میان چشمانش ...
باید کسی باشد که هروقت بار دلتنگی ات سنگین شد ،هر وقت طاقت سکوتت تمام شد ، هر وقت کم آوردی ، بیابد بنشیند کنارت ... و تو سرت را بگذاری روی شانه اش و به او تکیه بدهی . باید کسی باشد ، هر وقت بار خستگی هایت سنگین شد ،هر وقت سهمت از بغض بیشتر از توانت شد ،بیاید پناهت شود و تو یکجا تمام تنهایی ات را ، دلتنگی ات را ، سکوتت را ،خستگی هایت را و تمام بغضت را روی شانه اش فراموش کنی ...باید کسی باشد ... باید ...                               "