گفته میشود:

گفته میشود:
شبی مار بزرگی وارد دکان نجاری میشود برای پیدا کردن غذا.....و عادت نجار این بود که موقع رفتن بعضی از وسایل کارش را روی میز بگذارد.....
آن شب هم اره کارش روی میز بود،همینطور که مار گشتی میزد بدنش به اره گیر میکند و کمی زخم میشود....
مار خیلی ناراحت میشود وبرای دفاع از خود،اره را گاز میگیرد که سبب خونریزی دور دهانش میشود،او نمی فهمد که چه اتفاقی افتاده و از اینکه اره دارد به او حمله میکند و مرگش حتمیست،تصمیم میگیرد برای آخرین بار از خود دفاع کرده و هرچه شدیدتر حمله کند....
و دور اره بدنش را پیچاند و هی فشار داد....
نجار صبح که آمد روی میز بجای اره لاشه ماری بزرگ و زخم آلود دید که فقطو فقط بخاطر بی فکری و خشم زیاد مرده است...
احیانا در لحظه خشم می خواهیم دیگران را برنجانیم،بعد متوجه میشویم جز خودمان کس دیگری را نرنجانده ایم.....
و موقعی این را درک میکنیم که خیلی دیر شده....
زندگی بیشتر احتیاج دارد که گذشت و چشم پوشی کنیم از اتفاق ها،از آدم ها،از رفتارها، گفتارهاو.....
خودمان را یاد دهیم به گذشت و چشم پوشی عاقلانه وبجا....
چون هرکاری ارزش این رانداردکه روبرویش بایستی واعتراض کنی