.

.
چندی است که در " نمی دانم" خلاصه ام!

آنچنان غرق پاسخ دردهایم هستم که " نمی دانم " کجا هستم!

روزهایم با " نمی دانم " چه کنم، کجا روم، کجا باشم و چگونه ، معنا می شود ... " نمی دانم " چرا این بغض لعنتی
چون روح سرگردانم، تنهایم نمی گذارد ... " نمی دانم " که هستم !! مدتی است که دلیل خنده ام را " نمی دانم "

دلیل گریه هایم را " نمی دانم "

و " نمی دانم " استقامت چه رنگی دارد !! بیهوده غرق در " نمی دانم ها " " نمی دانم " فقط همین....
.
…
..
.