{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

قصه ی ناتمام...

قصه ی ناتمام...

بابام یه شب خوابید و دیگه بیدار نشد
حسرت یه بغل و یه خداحافظی به دلم موند.
😔😔
دنیا بعد از بابام، یک غریبیِ محض است.

همه چیز شروع می شود با امید، و همه چیز تمام می‌شود با یک کلمه…

غمگین…

غریب…

و بعد… بابا.

بعد از این کلمه، دیگر هیچ کلمه‌ای نیست. دیگر هیچ مسیری نیست. دیگر هیچ خانه‌ای نیست. فقط یک تاریکیِ عمیق است که من را در خود بلعیده و من، در میانِ این تاریکی، تنها چیزی که می‌شناسم، سایه‌یِ از دست رفته‌یِ توست…»

#پدر_تکیه_گاه_پناه
.

.

.
دیدگاه ها (۰)

به نام پناهی که دیگر نیستاما.... خاطراتش برای همیشه در بند ب...

آن صبحِ سردِ بی‌تکرار«یادش بخیر، شبِ قبلش هنوز صدای خنده‌های...

«در این شب‌های جمعه، وقتی سکوتِ سنگین بر تمامِ هستی چیره می‌...

کلمه ی خداحافظیکلمه ای غریب تر در لغت نامه معینپیدا نمی شودا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط