گر هزاران دام باشد در قدم ،

گر هزاران دام باشد در قدم ،
چون تو با مایی ، نباشد هیچ غم...

زندگی همیشه قرار نیست راهی هموار و بی دغدغه پیش پایمان
بگذارد ؛ گاهی مسیر پر می شود از ترس ، تردید ، آدم های نادرست و
اتفاق هایی که فکر می کنیم از توانمان بزرگ ترند.
اما چه فرقی می کند ، چند بار زمین بخوریم ، وقتی دستی برای بلند شدن هست ؟
چه باک از تاریکیِ راه ، وقتی چراغی در دل روشن است ؟
و چه ترسی از فردا ، وقتی می دانیم در تمام این مسیر ، تنها نیستیم...
بعضی آدم ها فقط « همراه » نیستند ؛
خود آرامش اند ،
خود دلگرمی اند ،
و دلیلِ اینکه آدم با وجود تمام سختی های دنیا ، باز هم قدم بعدی را بر می دارد . 🤍