The Boss Savage

The Boss Savage
part 28
اعتراضی نداری پارک هایجین ، چون قول میدم اگر یه کلمه ی
اعتراضی از دهنت بیرون بیاد زیر همین پل و توی همین
رودخونه دفنت میکنم. حاال هم راه بیافت چون یه ربع از تایم
نیم ساعتمون گذشته.
به زن پشت کرد و به سمت ماشین پارک شده گوشه ی پل
حرکت کرد و با باز کردن در پشت فرمون نشست.
حرصی از تک تک آدم هایی که اطرافش جمع کرده بود دست
هاش رو به کمرش زد و نفس عمیقش رو بیرون داد:
_لعنتی
بوق بلند ماشین از جا پروندش و این بار باعث شد بلندتر داد
بزنه:
_الان میامممم
با حرکت به سمت ماشین دستهاش رو بلند کرد و تار های
قرمز رنگ موهاش رو پشت سرش جمع کرد و اونهارو به
اسارت کش دور مچ دستش دراورد.
داخل ماشین نشست و از صدای کشیده شدن چرم لباسش و
ماشین مشکی رنگش روي همدیگه لذت برد و نفس عمیقی از
عطر چرم صندلی ها به داخل ریه کشید.
عاشق این عطر بود.
به آرومی سرش رو همزمان با ریتم آهنگ تکون میداد و زیر
لب کلماتی که حفظ بود رو زمزمه میکرد که ناخودآگاه در
تکون دادن سرش به اطراف توجهش از آینه جلب ماشین
مشکی رنگی که پشت سرشون به طرز ضایعه ای تعقیبشون
میکرد شد.
خوندن پالک کافی بود تا کالفه خودش رو بیشتر توی صندلی
فرو ببره و رو به دختر بغره:
_صد بار بهت گفتم نمیخوام برام محافظ بزاری یانگ هی ِکِلر
دختر بی توجه به غرش خشمگینش دنده رو عوض کرد و
نیمنگاهی به صفحه ی مانیتور که آدرس دقیق جای قرارشون
رو به نمایش گذاشته بود انداخت و با خونسردی جواب داد:
یانگ هی: و من هم صد بار گفتم تو مادرخوانده ی مافیای
خاورمیانه ای پس در نتیجه به اندازه ی کل مردم خاورمیانه
دشمن داری که سایه ات رو با تیر میزنن، فک کردی کی
هستی؟ بروسلی؟ که صد نفر آدم بریزن سرت بتونی از پس
همشون بربیای؟
دستهاش رو داخل سینه جمع کرد و با بی حوصلگی به بیرون
خیره شد.
لزومی به محافظ داشتن نمی دید. تا جایی که میتونست از
خودش محافظت میکرد اما مشکلی هم با مردن نداشت.
نگاه غمزده اش رو به بیرون دوخته بود و بی خبر بود از
نگاه غمزده تری که از آینه بهش دوخته شده بود.
یانگ هی دوست نداشت اون زن رو اینجوری غم زده ببینه اما
میدونست که هیچ کاری نمیتونه براش انجام بده.