برف هم که نباشم

برف هم که نباشم
آب می شوم زیر تابشت
چای درفنجان سرد شده است
ما تشنه ی دیدار هم
آنجا که ایستاده می خوابم
عمیق تر از هرخوابی
دلم شانه هایت رامی خواهد
ستاره دستاران