شالی که جا ماند

شالی که جا ماند
ساعتی که ایستاد
هوس رفتنی که فرو نَنِشست
دستهایی که هرگز لمسشان نکردم
شانه ای که گرم نیست
و خیابان هایی که پر از بارانند؛
خبر داری چه بلایی به سرم می آورند؟