از شیشه ی قطار رفتنت نگاه کن

از شیشه ی قطار رفتنت نگاه کن
به حقیقتی که نیستی
به دروغی که خوبم
به فرصتی که نبود
به طاقتی که ندارم
از شیشه ی قطار رفتنت نگاه کن
به توهم خیس چشم هایم
به حقیقت خشک زندگی
به من
به ایستگاه
به ما که عبورت را
به تماشا نشسته ایم
.
بعد از تو
مردن
اتفاق سختی نیست
مثل یک مرگ تدریجی زمستانی ست
دستی که برای رفتن تکان دادی