اسم من از یاد تو رفت ای انکه در اینه ای

اسم من از یاد تو رفت ای انکه در اینه ای
این چهره خسته منم.....
این اه سینه سوز من دیوار سرد فاصله ست
بین من هم سخنم......فریاد من سکوت تو لب تو باز بی صدا...عروسکی ب شکل من غریبه اما اشنا
نگاه مات تو بمن مثل نگاه دشمن ...جسم تو گرمی نداره....مگه تنت از اهنه...سکوت تو یه فاجعه ست...برای هم صدای تو....شکست در گلوی چرا طنین نعره های تو....تو ک خود منی چرا.. غریبه ای برای من...منو صدا نمی کنی...
تو قاب سرد اینه ب سوگ من نشستهای منو رها نمی کنی...شکست لحظه لحظه ام ی عادت برای تو....پرنده ی نگاه من اسیره در هوای تو ....
چرا تو ک خود منی سکوتت و نمی شکنی...
بمن بگو چه میکشی ..تو قاب سرد اهنی ...
تو غربت نگاه تو .....ک با نگاهم اشناست...
یه دنیا حرف گفتنی ولی لب تو بی صداست