بانو!

بانو!
حواست باشد
مرد تو سنگ بنای وجودش را با غرور گذاشته اند مبادا غرورش را زیر لِگام قیاس های باطل ات با دیگران له کنی

بانو!
حواست باشد
مَرد تو پر است از حرف ها و
غصه های نگفته !
گوش شنوای حرف هایش باش
بانو !
حواست باشد
مرد تو اگر دل اش تنهایی می طلبید هیچ گاه شانه های مردانه اش را به زیر بار هزاران تعهد خم نمی کرد تا آشیانی بسازد برای تو با گرمای عشق! تنهایش مگذار
بانو!
حواست باشد . . .