چمدانت را که به دست مي گيري

چمدانت را که به دست مي گيري
چيزي در من از دست مي رود…
باور کردني نيست
که چگونه
حجم اينهمه خاطره
در چمدان کوچکت جا مي شود !
فرياد مي زنم اگر
اين بغض لعنتي امانم دهد !
امان نمي دهد…
پس آهسته زير لب مي گويم:
"مراقب خاطره هايمان باش"...


----