هرچه گفتی دوستت دارم همه افسانه بود

هرچه گفتی دوستت دارم همه افسانه بود

بی وفا قول و قرارت، پوچ و بس رندانه بود

در فراقت گریه کردم،بر نگاهم خنده کردی

من چه کردم باتو اینگونه، دلت خصمانه بود

وعده دادم باتو باشم،وعده ها دادی و رفتی

ننگ بر قول و قرار هایی، که مذبوحانه بود

تو سخن از عشق گفتی، چه ساده باورم شد

عشق خودبرباد دادم، چونکه کورکورانه بود