بعد از مرگ نیما یوشیج، هوشنگ ابتهاج(سایه)

بعد از مرگ نیما یوشیج، هوشنگ ابتهاج(سایه)

برای استاد شهریار چنین نوشت:

با من بی کس تنها شده ، یارا تو بمان

              همه رفتند ازین خانه ، خدا را تو بـمان 

من بی برگ خزان دیده ، دگر رفتنی ام

               تو همه بار و بری ، تازه بهارا تو بــــمان 

داغ و درد است هــــمه نقـــــش و نگــار دل من

              بنگر این نقش به خون شسته ، نگارا تو بمان 

زین بیابان گذری نیست ســــواران را ، لیک

              دل ما خوش به فریبی است ، غبارا تو بمان 

هر دم از حلقه ی عشاق، پریشانی رفت

              به سر زلف بتان ، سلسله دارا تــو بمان 

شهریارا تو بمـــان بر سر این خیل یتیم

              پــــدرا ، یـارا ، انـدوهـــگــسارا تـو بـمان 

سایه در پای تو چون موج چه خوش زار گریست

              که ســرِ ســبز تو خوش باشد ، کـــنارا تو بمان