آقا کبود میگفت؛

آقا کبود میگفت؛
بزرگترین آرزوی من اینه که شهردار بشم..
اونم شهردار شهری همچون تهران..
من اگر شهردار این شهر بزرگ بودم..
تمام خیابانهای دوطرفه این شهر را یکطرفه میکردم اصلا" معنی ندارد مسیری دو طرفه باشد..
ویا بقول دوست شیرین سخنم تمامی دور برگشتون های بین راه رابرمیداشتم تا نشودمسیر عشق را دورزدوبرگشت.
تمامی مسیراتوبوس های B__R__Tرافقط برای یک مبداءوبه یک مقصدطراحی میکردم وبدون بازگشت،
مبداء حرکت راتولد ومقصدرا عشق ،
بدون بازگشت..
تمام کوچه های بن بست این شهر را اصلاح میکردم،وهیچ مانعی را،
بر سر بهم رسیدن ها ،باقی نمی
گذاشتم..
فاصله های از من به تورا کوتاه میکردم..
تمام درخت های سر به فلک کشیده خیابان ولیعصر که مانع دیدن آسمان است را می خشکاندم تا آسمان ناظر بر گذر عشاق از آن خیابان وشاهد بر عهدو پیمانشان باشد..
من اگر شهردار بودم تمام ایستگاه های خاطره ساز را هرروزه گلبا ران میکردم،مخصوصا ایستگاه منوتو..
من اگر شهردار بودم به یاد یکایک عشاق این شهر(از بدو به وجود آمدن شهر تا اکنون )درپارکها درخت بید مجنونی میکاشتم،وهردرختی را به نام عاشقی نامگذاری میکردم..
من اگر شهردار بودم چراغ تمامی چهار راه های خاطره باز را قرمز نگه میداشتم وسر هرچهار راهی دفتر یادبودی برای ثبت لحظه هامی گذاشتم ..
من اگر شهردار بودم از پل طبیعت جاده ای میساختم تا بالا ترین ایستگاه تله کابین توچال واز آنجا تا بالای ابرها،ادامه اش میدادم ،تاجایی
دوراز دسترس ،
بعضی ازآدم ها..
من اگر شهردار بودم.........
(ر__ش__ی__ک)