من که نقاشی ام تعریفی ندارد

من که نقاشی ام تعریفی ندارد
لااقل خودت راهت را بکش و بـــــرو !!
.
.
.
برای با او و اوووهــ ـــا بودن چه بی طاقتی
اول من را تمام کن . . !
.
.
.
دیروز با اول شخص بوده ای …
امروز با سوم شخص …
چه راحت با اشخاص رابطه داری
کارَت که با من تمام شد ، پرت کن بیرون مرا . . .
راحت ترم …
تا بگویی دوستت دارم . . به دروغ
.
هنوز هم با منی ، خیالت راحت ، دارمت
تو را کنار سگ های وحشی دلم بسته ام
.

احساس است…
مزرعــــه که نیست
هـــــی شخـــمش میـــــزنی لعنتــــــی…!
.
.
.
مانند شیشه
شکستنـــــم آسان بـــود . . .
ولی
دیگـــر به مــن دست نزن
این بار زخمی ات خواهم کرد
.
.
.
این اشتباه من بود که کار های تو رو با یه “ش” اضافه می خوندم
تو به قلبم “عق ” زدی و من اونو “عشق” می دیدم
تو برای دلم “ور” زدی و من اونو “شور” زدن دلت می دیدم
تو اراجیفت رو “عر” می زدی و من همه اونها رو”شعر” می دیدم
تو ارزش یه “اه” رو هم نداشتی اما من تورو “شاه” می دیدم !
.
.
.
تو سراپا ادعایی عزیزم …
انکار نکن !
عشقت را چشیدم ، طعم کشک میدهد !
.
.
.
صدا …
دوربین …
حرکت …
باز هم برایم نقش بازی کن !
.
.
.
هنوز آنقدر ضعیف نشده ام
که خط