براے به یاد آوردن یه نفر، ‌یه بهانه‌ے ڪوچیڪ ڪافیه، اما ڪے

براے به یاد آوردن یه نفر، ‌یه بهانه‌ے ڪوچیڪ ڪافیه، اما ڪے می‌دونه براے فراموش ڪردن، چند سال باید بگذره؟ از ڪجا معلوم ڪه با مرگ، همه‌ے خاطرات فراموش می‌شن؟ ڪاش آدم آرزوهاش رو توے دنیا بذاره، خاطراتش رو به گور ببره.
توے قدیمی‌ترین عڪسها، همیشه یه نفر هست، ڪه هیچ‌وقت لبخندش ڪهنه نمی‌شه.
یه روز همه‌ے آدما، می‌رن سراغ یه عڪس قدیمی، ڪنار یه عشق قدیمی، زل می‌زنن به یه بغض قدیمے و می‌گن؛ «خیلے ممنون، ڪه یه روز با تمام وجود دوستم داشتی»
🍃 🌺
و
کـــــــــاش ،،،
دلـتـ♡ـــ پیش من بود
آنـوقــتـــــ
بـہ بهـــــونـہ پـس گـرفتـــنش
بـرمــےگشتــے پیشــــمـــــ
🍃 🌺