این بار که عاشق شدن دوستت دارم را اصلا به زبان نمی آورم..

این بار که عاشق شدن دوستت دارم را اصلا به زبان نمی آورم.. قربون صدقه رفتن که هیچی!!!!
نگرانیامو بروز نمیدم.... وقتی حالش خوب نبود باهاش صحبت نمی کنم و آرامش نمیکنم... به جاش می گم برو به دوش بگیر تا بهتر بشی.
باهاش زیاد بیرون نمیرم تا اگه جدا شدیم خیابونای شهر عذابم ندن...
به چشماش خیره نمیشم تا دلم گیر نگاهش نشه...
سعی میکنم داره خودشو واسم لوس میکنه بحث و عوض کنم تا صدای که یادم اومد دیوونه نشم... وقتی خواست قسم بخوره که تنهام نمیزاره انگشتمو میزارم رو لبش و میگم لازم نیست قسم بخوری، حرمت خدا رو نشکون..
خلاصه اصلا بهش گیر ندیدم و پا پیچش نمیشم.... انگار نه انگار.... من تجربه کردم تاوان اعتماد به بعضیا به عمر پشیمونیه.