هیچ کدام از این مردم در خلوتم نیستند

هیچ کدام از این مردم در خلوتم نیستند
که ببینند این دل سنگی چگونه بی تابی می کند !
بهانه می گیرد و دمار از روزگارم درمی آورد ..

مجبورم هرشب دستش را بگیرم و با او قدم بزنم !
برایش شعر بخوانم تا حواسش را پرت کنم !
به او وعده های محال بدهم تا خوابش ببرد !
کسی نیست ببیند ، برای آرام کردنش
گاهی " من " کافی نیستم
موسیقی کافی نیست
شعر کافی نیست ...