آسمان،،،

آسمان،،،

همان آسمانی که ابرهایش برای تپیدن قلب تو قطره قطره آب می‌شوند،،،
همان جایی که بی‌نهایت دید چشم‌هایت را در افق‌هایش می‌بینی،،،

همان راه پیچ در پیچ و پر ستاره‌ای که،،،
هرگاه دستانت را به سوی الهه‌اش دراز می‌کنی،،،
آسمان با تمام ستاره‌هایش تسلیم دستان توست،،،

و این خداوندگار است که وسعتش در زمین و آسمان‌ها جا نمی‌گیرد،،،

اما قلب تو، تا همیشه، خداوند را در خود جای داده،،،
تا خدا در قلب توست آرزوهایت نخواهند مرد،،،

تا او نگاهت می‌کند تو نخواهی افتاد،،،
و اگر روزگاری تو را در شکست انداخت،،،
بدان این نیز آغازی است پر شورتر و تولدیست از جنس جاودانگی،،،