شعری عاشقونه و غمگین با لهجهء اِصفِهونی؛

شعری عاشقونه و غمگین با لهجهء اِصفِهونی؛

با توام،گوشادا واکون دیگه شعری آخِرِس
ما میباس جدا بشیم اینجوری خیلی بِیتِرِس

کَله من که دیگه داغ نیس خیلی یَم چایده شُدِس
هَی نگو دوسِد دارم این حرفا بیفایده شُدِس

تو پاچِم مار بوده سا،خیال میکردم آدِمِس
کوچدون رو چَپ نرو خُب میدونی که من چِمِس

تازه فهمیدم چرا گوشید همیشه مشغولِس
حتمن اون خوشگل و خوشتیپیا جیباشون پُر پولِس

دیگه دَسِّد رو شُدِس چاخان ماخان واسِم نکون
وَخی اِز پیشم برو یه روز با این یه روز با اون

دیگه نه زِنگ میزِنی نه اس ام اس برام میدِی
دُنبالی من نیمییای پیغوم به هیچ کِس نیمیدِی

دیگه اَسِش برا من یوخده چی ارزش نداری
مثلی شلواری شُدِی،که یه وِجِب کِش نداری

حَیفی من که عمرِمو به پایی عشقی تو دادم
تو رو نشناخدَم و با کلّه تو دامت اوفتادم

یادَمه س برا نَنِم یه چای اُوردَم دو تا قند
چایا خورد آ گفت؛نَنه تو این زمونه دل نبند

تو دلم خندیدمو گفتم چی چی میگوی نَنه
اون که من دوسِش دارم همیشه به یادی مَنِس.
فکرکنم قبلا اینو یه بارگذاشته باشم ولی خوندن دوبارشم قشنگه مگه نه وگرنه تا اینجا نمیرسیدی اینوبخونی والاخخخخخ