شعری عاشقونه و غمگین با لهجهء اِصفِهونی؛

شعری عاشقونه و غمگین با لهجهء اِصفِهونی؛
با توام،گوشادا واکون دیگه شعری آخِرِس/
ما میباس جدا بشیم اینجوری خیلی بِیتِرِس/
کَله من که دیگه داغ نیس خیلی یَم چایده شُدِس/
هَی نگو دوسِد دارم این حرفا بیفایده شُدِس/
تو پاچِم مار بوده سا،خیال میکردم آدِمِس/
کوچدون رو چَپ نرو خُب میدونی که من چِمِس/
تازه فهمیدم چرا گوشید همیشه مشغولِس/
حتمن اون خوشگل و خوشتیپیا جیباشون پُر پولِس/
دیگه دَسِّد رو شُدِس چاخان ماخان واسِم نکون/
وَخی اِز پیشم برو یه روز با این یه روز با اون/
دیگه نه زِنگ میزِنی نه اس ام اس برام میدِی/
دُنبالی من نیمییای پیغوم به هیچ کِس نیمیدِی/
دیگه اَسِش برا من یوخده چی ارزش نداری/
مثلی شلواری شُدِی،که یه وِجِب کِش نداری/
حَیفی من که عمرِمو به پایی عشقی تو دادم/
تو رو نشناخدَم و با کلّه تو دامت اوفتادم/
یادَمه س برا نَنِم یه چای اُوردَم دو تا قند/
چایا خورد آ گفت؛نَنه تو این زمونه دل نبند/
تو دلم خندیدمو گفتم چی چی میگوی نَنه/
اون که من دوسِش دارم همیشه به یادی مَنِس.

{کپی واس بِچا اصفون اجبارِس}