.

.
.
کاش
همســــــرم بشوی ،
و در آشپزخانه ی کوچکمان،
غذا کَمی می سوخت ...
شیر سَر می رفت ...
یک بشقابِ چینی می شکست ...
و تو
مثلِ مَردهای قدیم،
داد می زدی:
- حواسَت کجاست زن ...؟!
و من آرام می گفتم :
- به شما آقـــــا ...! و مجازات دست پاچگی هایم 
یک آغــوشــ باشد 
پر از بویِ تـــو