آدم‌های کمی هستند که می‌دانند،

آدم‌های کمی هستند که می‌دانند،
تنهاییِ یک نفر حرمت دارد
همین‌طور بی‌هوا سرشان را پایین نمی‌اندازند
بپرند وسط تنهایی آن فرد!

چون خوب می‌دانند که اگر آمدند،
باید بمانند؛
تا آخرش باید بمانند؛
آنقدر که دیگر تنهایی وجود نداشته باشد.

وگرنه مسافرها همیشه موقع خداحافظی،
تنهایی را هزار برابر می‌کنند...