آنقدر خاطره دارم......

آنقدر خاطره دارم......

که گاهی فکر میکنم چقدر پیرم!!
وقتی چشم هایم را می بندم
و انگشتان پایم
به منتقل زیر کرسی مادربزرگ میچسبد.

وقتی از رادیو هر قصه ای می شنوم
ظهر جمعه می شود!!

و چای از مزارع سیلان
تا قهوه خانه های لاهیجان
تنها در استکان های کمر باریک
طعم چای میدهد......

چشم هایم را میبندم، و صدبار جریمه میشوم،خط میخورم!!
و درخت انار باغچه دلش خون میشود
همین که می فهمد.....
مدیر مدرسه از شاخه هایش
چوب فلک ساخته است!!

چشم هایم را می بندم و میبینم چقدر
خاطره دارم......
شنیده ام آدم ها پیش از انکه بمیرند...
تمام خاطراتشان را دوره میکنند!!

و مرگ چقدر باید منتظر بماند
تا کار من تمام شود!!


«لیلا کردبچه»