لقمان حکیم گوید:

لقمان حکیم گوید:
روزی در کنار کشتزاری از گندم ایستاده بودم،خوشه هایی از گندم که از روی تکبر سر برافراشته وخوشه های دیگری که از روی تواضع سر به زیر آورده بودند
نظرم را به سوی خود جلب کرد....
وهنگامی که آنها را لمس نمودم،بسیار تعجب کردم!!!
خوشه های سر برافراشته را خالی از دانه و خوشه های سر به زیر را پر از دانه های گندم یافتم.....
با خود گفتم:
در کشتزارهای زندگی نیز چه بسیارند سرهایی که بالا رفته اند اما در حقیقت خالیند.....