.

.
گاهی
کسی‌که از دور شبیه نقطه‌ای‌ست
خواب ایستگاه‌های متروک را برمی‌آشوبد
و چشمانت را می‌بندی و خیره می‌شوی
به وسعتی سیاه
که در چمدان کوچک مردی جاشده است

هیس!
صدایی که نمی شنوید،
صدای پای کسی ست
که روزی تمام ایستگاه های جهان را
کنار همین شعر جاگذاشت
کنار زنی که هنوز انگشتان کشیده اش
رو به دوردست هاست
رو به نقطه ای که گاهی از دور
شبیه کسی است

#لیلاکردبچه