{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بعضی ها را هرچقدر هـم که بخواهی تمام نمی شوند

بعضی ها را هرچقدر هـم که بخواهی تمام نمی شوند
همش به آغوششان بدهکار می مانی
حضورشان گـرم است
سکوتشان خالی می کند دل آدم را
آرامش صدایشان را کم می آوری
هر دم… هر لحظه… کم می آوریشان و اینجا من چقدر کم دارمت…


بهداد...
دیدگاه ها (۳)

خم میشوم سایه ات را میبوسماز خدایت بپرساگر این نیز گناه استک...

خنده‌های توکودکی‌ام را به من می‌بخشدو آغوش تو، آرامشی بهشتیو...

ﺧــــــــــــــــــﺪﺍﻳاﺑــــﻪ ﺯﻧﺪﮔــــــﻲ گــــﻴﺮ ﻧﻤــــﻴﺪﻡﻏ...

کاش دو نفر بودم! یکی زندگی اش را می‌‍کرد یکی فقط تو را دوست ...

مگر این « بعداً » قرار است چه گلی به سرمان بزند که این همه ز...

گاهی ارزش بعضی حضورها را زمانی می فهمیم که دیگر فرصتی برای ح...

ایا همیشه تنفر باقی می‌ماند؟✨پارت۱✨______________🌘🌗🌖🌕🌔🌓🌒____...

«جاده»...«راه رفتن»...شاید یکی از بهترین تسکین‌های آدم همین ...

باباجونمدل را به چه مشغول کنم که نگیرد بهانه تو رادر این هیا...

📚موهبتی به‌نام زندگیتا برق قطع نشود، قدرش را نمی‌دانیم. تا ش...

اگه برات مهمه تا اخر بخون

ماه پنبه ای

قاضی میگفت : یک روز آقای تقریباً ۳۰ ساله با پیراهن مشکی اومد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط