مامان! تمام زندگی‌اَم درد می‌کند

مامان! تمام زندگی‌اَم درد می‌کند
دارد چه کار با خودش این من می‌کند؟!
دارد مرا شبیهِ همان بچّه‌ی لجوج
که تا همیشه گریه نمی‌کرد می‌کند!
این باد از کدام جهنّم رسیده است
که برگ، برگ، برگ مرا زرد می‌کند؟!
هی می‌رسد به نقطه‌ی پایان، به خودکشی
یک لحظه مکث، بعد عقبگرد می‌کند
ابری‌ست غوطه‌ور وسطِ خواب‌های من
که آتشِ نگاهِ مرا سرد می‌کند
بی‌فایده‌ست سعی کنم مثلتان شوم
دنیای خوب! باز مرا طرد می‌کند
هی فکر می‌کنم… و به جایی نمی‌رسم
هی فکر می‌کنم… و سرم درد می‌کند....