+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۲۸ ساعت 12:38 توسط محمد با

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۲۸ ساعت 12:38 توسط محمد بابامرادی | نظر بدهيد
مهربان بمان
تو مهربان باش...
بگذار بگویند ساده است...
فراموشکار است...
زود میبخشد...
سالهاست دیگر کسی در این سرزمین ساده نیست...
از همان وقتی که دیوار کاهگلی رفت و آجر و سنگ آمد...
از همان وقتی که ایوان شد بالکن...
خانه شد لانه...
دل شد گل...
و کم کم...
انسان شد صرفاً موجودی برای رفع نیاز های خود...
اما تو تغییر نکن!
تو باش و نشان بده آدمیت هنوز نفس میکشد...
هنوز میشــــود روی کســـی حســـاب باز کرد...
آن هم از نوع مــادام العــمر...
هنوز هســتند کســـانی که میشــود به سرشـــان قســـم راسـت خورد...
هنوز هست کسی که دل بهانه ی خوب بودنش را بگیرد هر از چند گاهی...
این کره ی لجن گرفته به بودنت نیاز دارد...
لااقل تو تغییر نکن...
ای مهربان دوست، مهربان بمان...