اون موقع ها که همه دور سفره جمع می‌شدیم، وقتی که غذا تموم

اون موقع ها که همه دور سفره جمع می‌شدیم، وقتی که غذا تموم می‌شد یه آه بلند می‌کشیدم و می‌گفتم: کاش غذا تموم نمی‌شد! کاش اولش بود! نه به خاطر غذاها... اون که همیشه بود... فقط به خاطر این جمعی که می‌دونستم همیشه باقی نمی‌مونه و نموند، دلم واسه گذشته ها تنگ شده
گذشته ها موند تو گذشته ها
هی روزگار .