مرد اگر بودم ...

مرد اگر بودم ...

نبودنــت را غروب های زمستان

در قهوه خانه ی دوری سیگار می کشیدم .

نبودنــت دود می شد

و می نشست روی بخار شیشه های قهوه خانه ....

بعد تکیه می دادم به صندلی

چشمهایم را می بستم

و انگشتانم را دور استکان کمر باریک چای داغ حلقه می کردم

تا بیشتر از یادم بروی .

نامرد اگر بودم ....

نبودنـــت را تا حالا باید

فراموش کرده باشم .

مرد نیستم
اما ...
نامرد هم نیستم !

زنم ...

و نبودنـت پیراهنم شده است . . .
 
"رویا شاه حسین زاده"