مـن یـکـــــ زنــ ـــ ــم ...

مـن یـکـــــ زنــ ـــ ــم ...
هـــر چـقــدر هـــم که ادای محـکــم بــودن را دربـیــاورم !
هـر چـقدر هم که ادای مسـتـقــل بـودن داشته باشم ...
ایـنــکه " مـمـنـ ــون " !
خـــودم از پـسـش بــرمی آیـم ...
بـاز هـم تـه تهش ...
بـه آن سـیـنــه پـهــن مــردانـه ات نـیــاز دارم !
بـه دسـت هـایت حـتـی ...
نـمــی دانـی چـه لــذتــی دارد ...
وقـتــی " تـو " از خـیــابــان ردم مـی کـنــی...!