این شبها...

این شبها...

در اسارت دستان "سکوت" به سر می برم...

و
تازیانه های "غم" به دلم ریش می زنند...

جلاد بی رحم "حسرت"

طناب "بغض" به گردنم می آویزد...

و توده های

ابرهای سیاه بارانی

"چشمانم" را احاطه کرده اند.

این یاغیان بی انصاف

مرا به هلاکت می رسانند...

پس تو

کجا مانده ای ...؟!