سالهاست صورتم را با خودم جایی نبردم

سالهاست صورتم را با خودم جایی نبردم
چهره ی دختر ناشناسی را
به خودم اویختم
که به موقع می بوسد
به موقع اخم می کند
حرف های همه را می شنود
و شب که می روم خانه
روی طاقچه
مچاله می خندد