چون نور گذر کرده ای از قرنیه هایم

چون نور گذر کرده ای از قرنیه هایم

ای داغ ترین دغدغه ی ثانیِِه هایم

سرفصل خبر های مهمی‌ست وجودت

من خط خطی ساده ی این حاشیه هایم

تو گوشه ای از باغ نشستی لبِ ایوان

من عاشق عکاسی از این زاویه هایم

انگار نفس های تو قلیان دو سیب است

سنگین شده سرگیجه گرفته ریه هایم

نا محرم و نا اهل زیاد است بینداز

یک چادر مشکی به سر مرثیه هایم

ای کاش بمیرم وَ تو سرتاسر کوچه

با اشک به دیوار، به اعلامیه هایم