من!

من!
تورا میان خاطره‌هایم گم کرده‌ام..
خاطره هایی که مثل ستاره‌‌ی آرزوها هرشب ممکن‌ است لحظه ای از آسمان قلبم گذری کند
و من بازهم چشم به راه تو ثانیه های زندگی‌ام را بمیرم.
من تو را در سطر سطرِ داستان زندگی‌ام نوشتم
آنقدر نوشتم که تمام داستان شد پراز تو..
پراز تویی که نبودی
بودی، فکرت بود خاطراتت بود اما وجودت نبود..
من وَرَق هایی سیاه از نوشته هایی با نام تو هستم...