زندگی باید کرد

زندگی باید کرد
گاه با یک گل سرخ
گاه با یک دل تنگ
گاه با سو سوی، امیدی کمرنگ
زندگی باید کرد
گاه با غزلی ازاحساس
گاه با خوشه ای از عطر گل یاس
زندگی باید کرد
گاه با ناب ترین شعر زمان
گاه با ساده ترین قصه یک انسان
زندگی باید کرد
گاه با سایه ابری سرگردان
گاه با هاله ای از سوز پنهان
گاه باید روئید
از پس آن باران
گاه باید خندید
از غمی بی پایان
لحظه هایت بی غم
روزگارت آرام