پـر پرواز ندارم

پـر پرواز ندارم
امّا ؛
دلی دارم و حسرت درنـاها
و بہ هنگامی کہ مرغان مهاجر
در دریاچہ ی ماهتـاب
پارو می کشنـد
خوشا رها کردن و رفتـن
خوابی دیگر
بہ مردابی دیگر ..

خوشا مانـدابی دیگر
بہ ساحلی دیگر
بہ دریـایی دیگر
خوشا پـر کشیـدن
خوشا رهایی
خوشا اگر نہ رها زیستن
مردن بہ رهایی !
آه
این پرنـده
در این قفس تنگ
نمی خوانـد ...